Baza wiedzy Factum
Jakie uregulowania prawne są istotne dla wyceny w skorygowanej cenie nabycia? Poniżej zebrano syntetyczne podsumowanie.
Kluczowe dla wyceny według skorygowanej ceny nabycia akty prawne to:
W ostatnich latach nastąpiły zmiany w zakresie podstaw prawnych ważnych dla wyceny wg skorygowanej ceny nabycia. Fragmenty Międzynarodowego Standardu Rachunkowości Nr 39 zastąpiono zapisami Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej Nr 9. Zmiany nastąpiły także w obrębie przepisów krajowych. Uchylono „Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych” i zastąpiono je przez „Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 listopada 2024 r. w sprawie uznawania i metod wyceny oraz ujawniania i prezentacji instrumentów finansowych”.
Podstawowe definicje zawiera Rozporządzenie (§2 pkt 18), które definiuje skorygowaną cenę nabycia (zamortyzowany koszt) aktywów finansowych i zobowiązań finansowych jako:
wartość, w jakiej składnik aktywów finansowych lub zobowiązań finansowych został po raz pierwszy wprowadzony do ksiąg rachunkowych, lub odpowiednio wartość uznaną za wartość początkową dla potrzeb wyceny w skorygowanej cenie nabycia, pomniejszoną o spłaty wartości nominalnej lub kapitału podstawowego, odpowiednio skorygowaną o skumulowaną kwotę zdyskontowanej różnicy między wartością początkową składnika aktywów finansowych lub zobowiązania finansowego i jego wartością w terminie wymagalności, wyliczoną za pomocą efektywnej stopy procentowej a także w przypadku aktywów finansowych pomniejszoną o odpisy aktualizujące wartość.
W Załączniku A do MSSF 9 zamortyzowany koszt składnika aktywów finansowych lub zobowiązania finansowego zdefiniowany jest w sposób następujący:
kwota, w jakiej składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe wycenia się w momencie początkowego ujęcia, pomniejszona o spłaty kwoty głównej oraz powiększona lub pomniejszona o ustaloną z zastosowaniem metody efektywnej stopy procentowej skumulowaną amortyzację wszelkich różnic pomiędzy tą kwotą początkową a kwotą w terminie wymagalności, oraz – w przypadku składników aktywów finansowych – skorygowana o wszelkie odpisy na oczekiwane straty kredytowe.
Współpraca z biurem aktuarialnym kojarzy się najczęściej z wyceną aktuarialną rezerw pracowniczych (takich jak: rezerwy emerytalne, rezerwy rentowe, rezerwy pośmiertne, rezerwy na nagrody jubileuszowe czy rezerwy na niewykorzystany urlop wypoczynkowy).
Jednocześnie do obszaru działalności biura aktuarialnego należą wyceny według skorygowanej ceny nabycia (zamortyzowanego kosztu). Te wyceny aktuarialne mają na celu ustalenie wartości określonych aktywów finansowych lub zobowiązań finansowych.
Aktuariusz odpowiada m.in. za kalibrację jednego z kluczowych elementów modelu wyceny według skorygowanej ceny nabycia. Składową tą jest efektywna stopa procentowa, czyli stopa za pomocą której związane z instrumentem finansowym przyszłe oczekiwane przepływy pieniężne są dyskontowane w celu ustalenia ich wartości obecnej. Tym samym jest to wewnętrzna stopa zwrotu składnika aktywów lub zobowiązania finansowego za dany okres.
Według zamortyzowanego kosztu wyceniane są m.in. obligacje, kredyty i pożyczki, o ile oczywiście dany instrument finansowy kwalifikuje się do tego typu wyceny w myśl aktualnie obowiązujących standardów. Warto zaznaczyć, że w ostatnich latach nastąpiły zmiany w standardach międzynarodowych, które miały wpływ na sposób kwalifikacji instrumentów finansowych. Jak wcześniej wspomniano zastąpiono fragmenty MSR 39 przez MSSF 9.
W biurze aktuarialnym jest możliwość wyceny rezerw pracowniczych (rezerw emerytalnych itp.), ale nie tylko.
Wybór wyceny aktuarialnej według skorygowanej ceny nabycia pod pełnym nadzorem aktuariusza gwarantuje:
Skontaktuj się z Biurem Aktuarialnym Factum. Przygotujemy wycenę według skorygowanej ceny nabycia, raport z wyceny oraz wsparcie w rozmowach z audytorem.
Zapytaj o wycenę
